Alba Rosa Viëtor

INTERVIEW MET ARTISTIEK LEIDER REINILD MEES UIT DE SEIZOENSBROCHURE VAN HET CONCERTGEBOUW

 

Reinild Mees © Arjan Bronkhorst

‘We willen een lans breken voor alle muziek: m/v’

Behalve pianiste is Reinild Mees ook met veel hartstocht artistiek leider. Haar festival Alba Rosa Viva! vult op 2 december de Kleine Zaal van Het Concertgebouw.

‘Ooit zag ik Simone Young werkelijk fantastisch de Bayerische Staatsoper dirigeren. Het was fenomenaal, maar na afloop zeiden sommige mannelijke orkestleden: “lk kan er niet naar kijken, een vrouw op de bok, dus kijk ik maar niet.” Dan ben je als musicus met héél andere zaken bezig dan met wat voorop hoort te staan: de muziek.’

‘Ook vrouwen discrimineren, trouwens. Soms werd ik als pianist-liedbegeleider afgewezen, omdat diva’s geen vrouw naast zich wilden. Zelfs al trok ik een saai zwart broekpak aan. Ik vind het een vreemde gedachtegang. Muziek is zowel een professionele roeping als een uiting van de ziel – die beide elementen hebben niets met sekse te maken. Soms doe ik in de auto, als ik naar de radio luister, een spelletje met mezelf. Die pianist die ik daar hoor, is dat een man of een vrouw? Slechts heel zelden heb ik het goed.’

‘De vrouwen die wel doorbreken als componist of dirigent hebben zonder uitzondering veel wilskracht en doorzettingsvermogen. Zeker in de negentiende eeuw kwamen ze uit die zeldzame gezinnen waar ze als meisje werden gestimuleerd. Clara Schumann bijvoorbeeld. En Alba Rosa Viëtor.
Alba Rosa mocht als eerste meisje naar het prestigieuze Verdi Conservatorium. Later speelden Amerikaanse orkesten haar werk geregeld. Als enige vrouw werd ze gevraagd voor de Society of American Composers – door collega’s werd ze zeer gewaardeerd, net als Henriette Bosmans en Cécile Chaminade. Tijdens het festival spelen we hun werken in de context waarin ze ontstonden. Rosy Wertheim, maar ook haar leraar Karl Weigl.’

‘Alba Rosa Viëtor trok zich weinig aan van haar vrouw-zijn’ 

‘Alba Rosa Viëtor trok zich weinig aan van haar vrouw-zijn.  Anders dan Alma Mahler, die niet mocht componeren van haar man. Maar: Alma ging erin mee. Bewust. Ze had ook haar eigen talent kunnen koesteren, al had ze dan andere offers moeten brengen.
De musici van Alba Rosa Viva! zijn zonder uitzondering mensen die een lans willen breken voor alle muziek: m/v.
Die sfeer is essentieel voor mij. De compositiewedstrijd is misschien wel het belangrijkste festivalonderdeel. Met onder de inzenders behoorlijk veel vrouwen. De jonge generatie is zeer hoopgevend.’

Vrouwkje Tuinman

Bekijk hier het programma van festival Alba Rosa Viva!

Deel deze pagina